به عنوان روش اصلی انتقال قدرت برای تجهیزات مکانیکی مدرن، عملکرد و قابلیت اطمینان سیستم های هیدرولیک به طور مستقیم بر کارایی تجهیزات تأثیر می گذارد. عملکرد صحیح و نگهداری علمی اجزای هیدرولیک برای اطمینان از عملکرد طولانی مدت سیستم بسیار مهم است. نکات فنی زیر نیاز به توجه ویژه دارد.
1. انتخاب مؤلفه و تطبیق
پمپ های هیدرولیک، بلوک های شیر و محرک ها باید به شدت با پارامترهای فشار و جریان سیستم مطابقت داشته باشند. برای مثال، پمپ‌های دنده‌ای برای کاربردهای فشار متوسط و کم مناسب هستند، در حالی که پمپ‌های پیستونی برای شرایط فشار بالا مناسب‌تر هستند. قطر شیرهای کنترل جهتی باید با قطر خط لوله مطابقت داشته باشد تا از تلفات دریچه گاز جلوگیری شود. هنگام انتخاب اجزاء باید سازگاری رسانه را نیز در نظر گرفت. به عنوان مثال، سیال هیدرولیک استر فسفات نیاز به مهر و موم فلورو لاستیک دارد.
2. انطباق با نصب
هنگام نصب باید از مونتاژ اجباری خودداری شود. محور میله پیستون سیلندر هیدرولیک باید هم محوری را با جهت حرکت بار تا درجه ای کمتر یا مساوی 0.1 میلی متر بر متر حفظ کند. مهر و موم ها باید قبل از نصب با روغن هیدرولیک پوشانده شوند تا از آسیب به لب جلوگیری شود. گیج های فشار باید به صورت سری به نقطه اندازه گیری فشار متصل شوند و از اتصال مستقیم به مناطق ضربه- زیاد اجتناب شود.
3. تعمیر و نگهداری و تکنیک های تشخیص
به طور مرتب سطح آلودگی روغن را بررسی کنید (سطح NAS 7 یا بالاتر توصیه می شود) و از شمارش ذرات برای تعیین فاصله تعویض فیلتر استفاده کنید. سر و صدای غیر عادی اغلب نشان دهنده سایش یا حفره در پمپ است و می توان از تجزیه و تحلیل طیف ارتعاش برای تعیین محل منبع خطا استفاده کرد. تشخیص نشت باید بین نشتی داخلی (مانند هسته گیر دریچه) و نشت خارجی (شکست درزگیر) تمایز قائل شود. در صورت لزوم باید از آزمایش نفوذ رنگ استفاده شود.
4. بهینه سازی بهره وری انرژی
ادغام یک باتری در طراحی مدار می تواند فرکانس شروع و توقف پمپ را کاهش دهد. انتخاب مناسب سوپاپ های پروپشنال و سروو می تواند دقت پاسخ سیستم را بهبود بخشد. تمیز کردن منظم رادیاتور می تواند دمای روغن را در محدوده بهینه 40-55 درجه حفظ کند و اکسیداسیون و خراب شدن روغن را به تاخیر بیاندازد.
تسلط بر این تکنیک ها می تواند به طور موثر عمر قطعات هیدرولیک را بیش از 30 درصد افزایش دهد و خطر خرابی تجهیزات را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. توصیه می شود هر 2000 ساعت یکبار تشخیص جامع سیستم انجام شود و یک فایل نگهداری پیشگیرانه برای مدیریت و کنترل دقیق ایجاد شود.
