لحظه برای هر مدیر کارخانه آشناست. مانیتور تخلیه صفر را نشان می دهد. روند پایین دست گرسنه است. اپراتور تعمیر و نگهداری را با کلماتی که هیچ کس نمی خواهد بشنود تماس می گیرد: سیلو وصل شده است.
آنچه بعد اتفاق می افتد تعیین می کند که آیا مشکل در چند ساعت یا چند روز حل می شود، آیا هزینه محدود شده است یا مارپیچ، و اینکه آیا سیلو به عملکرد قابل اعتماد باز می گردد یا در عرض چند هفته دوباره از کار می افتد.
پاسخ به انسداد سیلو باید از یک درخت تصمیم پیروی کند، نه یک توالی تصادفی آزمون و خطا. هر مداخله هزینه، مدت زمان و احتمال موفقیت دارد. انتخاب مناسب به مواد، هندسه سیلو، شدت انسداد و منابع موجود بستگی دارد.
این مقاله یک درخت تصمیم برای پاسخ انسداد سیلو ارائه می دهد. روش‌های مداخله موجود را شرح می‌دهد، توضیح می‌دهد که چه زمانی مناسب است، و راهنمایی عملی برای انتخاب درست تحت فشار زمان ارائه می‌دهد.
فصل اول: قبل از انجام هر کاری – نوع انسداد را تشخیص دهید
همه انسدادها یکسان نیستند. اولین گام در پاسخ، تعیین نوع انسداد است. روشی که برای یک نوع کار می کند ممکن است برای دیگری بی فایده یا حتی مضر باشد.
اولین تمایز بین قوس و سوراخ موش است. قوس دهی به این معنی است که مواد یک گنبد ثابت در بالای خروجی تشکیل داده است. هیچ ماده ای از بین نمی رود. سیلو در بالا پر و در پایین خالی به نظر می رسد. سوراخ کردن موش به این معنی است که یک کانال باریک از طریق مواد تشکیل شده است و مواد اطراف ثابت می مانند. جریان ادامه می یابد اما با سرعت کاهش یافته، و حسگر سطح ممکن است مواد موجود را در حالی که تخلیه کند است نشان دهد.
تمایز دوم بین انسداد در خروجی و انسداد بالاتر در سیلو است. انسداد خروجی اغلب به دلیل فشردگی مواد در نقطه تخلیه ایجاد می شود که گاهی اوقات با انسدادهای مکانیکی همراه است. انسدادهای بالاتر معمولاً قوس هایی هستند که چندین متر بالاتر از خروجی تشکیل می شوند. مکان تعیین می کند که چه روش های مداخله ای امکان پذیر است.
تمایز سوم بین موادی است که به سادگی چسبیده اند و موادی که سخت شده اند. مواد گیر کرده اغلب می توانند با لرزش یا ضربه از جای خود خارج شوند. مواد سخت شده ممکن است نیاز به برش، شکستن، یا جت آب داشته باشند. این تمایز را می توان با بررسی انسداد با یک میله از طریق یک درگاه دسترسی ایجاد کرد. اگر میله به راحتی نفوذ کند، ماده گیر می کند اما سفت نمی شود. اگر میله با مقاومت جامد مواجه شود، ماده سخت شده است.
تمایز چهارم بین انسداد مواد خشک و انسداد مواد مرطوب است. مواد خشک به اختلالات مکانیکی پاسخ می دهند. مواد مرطوب یا چسبنده ممکن است نیاز به تزریق هوا یا آب برای شل شدن داشته باشند. رویکرد اشتباه می تواند مشکل را بدتر کند، مانند افزودن آب به انسداد سیمان که فقط باعث سفت شدن سیمان می شود.
ایجاد این تمایزات نیازمند اطلاعات است. اپراتورهایی که هنگام وقوع انسداد حضور داشتند، ممکن است مشاهده کرده باشند که جریان به طور ناگهانی یا تدریجی متوقف شده است. تاریخچه اخیر سیلو، از جمله اینکه چه موادی، چه مدت و در چه شرایطی ذخیره شده است، سرنخ هایی را ارائه می دهد. دسترسی سریع به نقشه سیلو که هندسه و نقاط دسترسی را نشان می دهد ضروری است.
فصل دوم: پاسخ خط اول - ضربه و ارتعاش خارجی
ابتدا باید ساده ترین مداخلات را انجام داد زیرا هزینه پایینی دارند و می توانند بسیاری از انسدادها را به سرعت برطرف کنند. نکته کلیدی این است که بدانید چه زمانی باید از روش های ساده دست بردارید و به سمت روش های تهاجمی تر بروید.
کوبیدن دیوار سیلو با پتک یا چکش پنوماتیک اولین واکنش کلاسیک است. ضربه از طریق دیوار منتقل می شود و می تواند یک قوس را بشکند یا مواد گیر کرده را شل کند. این تکنیک به بهترین وجه در قسمت مخروطی نزدیک خروجی اعمال می شود، جایی که انرژی بیشترین شانس را برای رسیدن به انسداد دارد.
خطرات چکش کاری آسیب دیوار و تنش ساختاری است. چکش زدن مکرر در یک مکان می تواند باعث فرورفتگی فولاد یا ترک بتن شود. چکش کاری باید در یک ناحیه وسیع اعمال شود نه اینکه روی یک نقطه متمرکز شود. اپراتورها باید در تکنیک مناسب آموزش ببینند و در صورت عدم پیشرفت پس از مدت کوتاهی مجاز به توقف باشند.
ویبراتورهای نصب شده بر روی دیوار سیلو را می توان به صورت مداوم و یا به صورت پالس فعال کرد. بسیاری از سیلوها دارای ویبراتورهایی برای ارتقای جریان معمول هستند. هنگامی که انسداد رخ می دهد، کارکردن این ویبراتورها با شدت بالاتر یا برای مدت طولانی تر ممکن است انسداد را بشکند.
اثر ارتعاش با فاصله از منبع کاهش می یابد. ارتعاش اعمال شده در خروجی بر روی مواد نزدیک خروجی تأثیر می گذارد، اما ممکن است به قوس بالای سیلو نرسد. برای انسدادهای بالاتر، لرزش ممکن است تاثیری نداشته باشد.
ضربه و ارتعاش خارجی برای مواد شل که به سادگی از طریق خروجی پل شده اند، بهترین کار را دارند. آنها برای مواد سخت شده یا برای موادی که برای مدت طولانی تحت فشار یکپارچه شده اند، کارایی کمتری دارند.
محدودیت زمانی برای پاسخ خط اول باید از قبل تعیین شود. یک قانون معمولی این است که اگر انسداد ظرف 15 تا 30 دقیقه پس از مداخله خارجی برطرف نشد، زمان آن فرا رسیده است که به روش دیگری بروید. ادامه ضربه زدن به انسدادی که جواب نمی دهد زمان را تلف می کند و ممکن است باعث آسیب شود.
فصل سوم: پاسخ خط دوم - رادینگ و کاوش
هنگامی که ضربه خارجی شکست خورد، گام بعدی دسترسی مستقیم به مواد از طریق یک دهانه در دسترس است. این کار هنوز بدون ورود، با استفاده از میله‌های بلند یا لنج‌هایی که از طریق درگاه‌های دسترسی یا از بالای سیلو وارد می‌شوند، انجام می‌شود.
رادینگ برای شکستن قوس هایی که در دسترس درگاه های دسترسی هستند موثر است. یک میله فولادی سنگین، به طور معمول یک تا دو اینچ قطر و تا ده متر طول دارد، از طریق درگاه وارد شده و به سمت بالا به داخل مواد فشار داده می شود. اپراتور میله را به جلو و عقب کار می کند تا قوس را بشکند و اجازه دهد مواد جریان یابد.
لانس‌های هوا نوعی تنوع هستند که از هوای فشرده برای دمیدن مواد استفاده می‌کنند. لنس از طریق درگاه دسترسی وارد شده و به سمت انسداد هدایت می شود. هوای با فشار بالا مواد را مختل می کند و می تواند کانالی ایجاد کند که از طریق آن جریان از سر گرفته شود. لانس های هوا به ویژه برای مواد خشک و پودری موثر هستند.
لنج های آبی را می توان برای موادی که به رطوبت حساس نیستند استفاده کرد. آب با فشار بالا از رسوبات سخت شده عبور می کند. با این حال، آب به سیلو رطوبت اضافه می کند که می تواند باعث ایجاد مشکل در مواد باقی مانده شود. لنج های آبی نباید برای سیمان، آهک یا هر ماده ای که در هنگام خیس شدن سفت یا سخت می شود استفاده شود.
چالش با رادینگ رسیدن به انسداد است. درگاه‌های دسترسی معمولاً در نزدیکی خروجی قرار دارند که ممکن است زیر قوس باشد. در چنین مواردی، میله زدن از بالا ممکن است ضروری باشد، که نیاز به کار از بالای سیلو و وارد کردن میله از طریق مواد دارد، فرآیندی که اگر مواد عمیق باشد، ممکن است دشوار باشد.
قبل از اقدام به روش‌های فشرده‌تر، باید برای مدت معینی، معمولاً سی تا شصت دقیقه، ردینگ و کاوشگری انجام شود. اگر انسداد شروع به شکستن کرد و مواد شروع به جاری شدن کرد، میله باید برای حفظ کانال در جای خود نگه داشته شود تا زمانی که سیلو به اندازه کافی برای کاهش فشار تخلیه شود.
فصل چهارم: پاسخ خط سوم - توپ های هوایی و کمک های جریان
بسیاری از سیلوها مجهز به توپ های بادی یا کمک های جریان پنوماتیکی هستند که در صورت بروز انسداد می توانند مستقر شوند. حتی سیلوهای بدون نصب دائمی ممکن است اتصالاتی برای تجهیزات قابل حمل داشته باشند.
توپ های هوایی یک انفجار ناگهانی هوای فشرده را به داخل سیلو آزاد می کنند. انفجار مواد را مختل می کند و می تواند قوس ها را بشکند یا تجمع دیوار را کاهش دهد. توپ های بادی زمانی بیشترین تاثیر را دارند که به سمت ناحیه ای که انسداد قرار دارد هدایت شوند. شلیک چندین توپ به صورت متوالی می تواند موثرتر از یک انفجار باشد.
زمان شلیک توپ بادی مهم است. یک انفجار ممکن است کافی نباشد. مجموعه ای از انفجارها که به تدریج در فشار افزایش می یابد، می تواند یک قوس سرسخت را بشکند. فاصله بین انفجارها باید به مواد اجازه پاسخ دهد.
وسایل کمکی جریان مانند سیال سازها یا اسلایدهای هوا ممکن است در کف سیلو قرار گیرند. این دستگاه ها هوا را از طریق محیط های متخلخل وارد می کنند تا مواد را سیال کرده و جریان را افزایش دهند. فعال کردن این دستگاه ها در حین انسداد می تواند با کاهش اصطکاک موثر مواد، به راه اندازی مجدد جریان کمک کند.
محدودیت توپ های بادی و کمک های جریان این است که برای ارتقای جریان معمول طراحی شده اند، نه برای شکستن رسوبات سخت. اگر انسداد سخت یا محکم شده باشد، هوا ممکن است اثر محدودی داشته باشد. در چنین مواردی مداخله مکانیکی لازم است.
تأسیسات دارای سیلوهای متعدد باید در نظر بگیرند که آیا توپ های هوا یا کمک جریان برای مواد آنها مناسب است یا خیر. برای موادی که مستعد قوس شدن هستند، نصب دائمی این وسایل ممکن است دفعات انسداد و نیاز به مداخله شدیدتر را کاهش دهد.
فصل پنجم: پاسخ خط چهارم - تجهیزات کنترل از راه دور
هنگامی که روش‌های خارجی و میله‌زنی کافی نیست، گزینه بعدی تجهیزات کنترل از راه دور است که می‌تواند بدون ورود پرسنل وارد سیلو شده و انسداد را بشکند.
ربات های تخریب از راه دور رایج ترین راه حل برای انسداد شدید هستند. این ماشین ها از بالا به داخل سیلو پایین می آیند یا از طریق پورت های دسترسی بزرگ وارد می شوند. آنها مجهز به بریکرهای هیدرولیک، سر فرز یا سایر ابزارهایی هستند که مواد سخت شده را می شکنند.
مزیت تجهیزات کنترل از راه دور این است که می تواند در هر جایی از سیلو به انسداد برسد و نیروی قابل توجهی اعمال کند. تجهیزات می توانند موادی را بشکنند که پاک کردن آنها با میله یا هوا غیرممکن است. نقطه ضعف آن هزینه و زمان لازم برای بسیج تجهیزات است.
تصمیم برای فراخوانی تجهیزات از راه دور باید در اوایل پاسخ انسداد گرفته شود. بسته به مکان تجهیزات و ارائه دهنده خدمات، زمان تحویل می تواند ساعت ها یا روزها باشد. انتظار بیش از حد برای برقراری تماس باعث افزایش زمان از کار افتادگی می شود.
تجهیزات سیار از ارائه دهندگان خدمات تخصصی در دسترس است. برخی از تأسیسات تجهیزات خود را دارند و آن را برای استقرار سریع نگهداری می کنند. اقتصاد مالکیت به دفعات انسداد و در دسترس بودن تجهیزات اجاره ای در منطقه بستگی دارد.
هنگام استفاده از تجهیزات کنترل از راه دور، اپراتور باید دید واضحی به سیلو داشته باشد. این اغلب نیاز به نور اضافی یا سیستم های دوربین دارد. برای جلوگیری از دفن تجهیزات، مواد در حال شکسته شدن باید جدا شوند. هماهنگی بین اپراتور تجهیزات و پرسنل تاسیسات ضروری است.
فصل ششم: آخرین راه حل - ورود به فضای محدود
ورود به فضای محدود آخرین راه حل است که تنها زمانی استفاده می شود که تمام روش های دیگر شکست خورده باشند یا امکان پذیر نباشند. خطرات ورود بسیار زیاد است، از جمله خطرات جوی، غرق شدن، و سقوط.
هنگامی که ورود ضروری است، برنامه ریزی باید کامل باشد. جو باید آزمایش شود و به طور مداوم نظارت شود. تهویه اجباری باید فراهم شود. سیستم های بازیابی باید وجود داشته باشد. پرسنل آماده به کار نجات باید در نقطه ورود مستقر شوند. خدمه ورودی باید برای خطرات خاص آموزش دیده و مجهز باشند.
خود ورود معمولاً توسط پیمانکاران متخصص با تجربه گسترده در کارهای فضای محدود انجام می شود. پرسنل تاسیسات نباید برای ورود استفاده شوند مگر اینکه به درستی آموزش دیده و مجهز باشند.
کار داخل سیلو شامل شکستن انسداد از بالا به پایین است. خدمه از بالای انسداد شروع می کنند و به سمت پایین کار می کنند و مواد را با افزایش های کنترل شده حذف می کنند. این رویکرد از فرو ریختن ناگهانی موادی که می تواند خدمه را دفن کند، جلوگیری می کند. کار کند و روشمند است.
مدت زمان ورود به فضای محدود برای پاکسازی انسداد بسته به حجم مواد و سختی کار می تواند ساعت ها یا روزها باشد. خدمه معمولاً به دوره های کاری کوتاه و به دنبال آن دوره های استراحت به دلیل نیازهای فیزیکی کار در تجهیزات حفاظتی محدود می شوند.
پس از رفع گرفتگی، سیلو باید مورد بازرسی قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود که تمام مواد سست حذف شده اند و دیوارها و سیستم تخلیه در شرایط خوبی هستند. مجوز ورود و مدارک مربوط باید تکمیل شود.
فصل هفتم: درخت تصمیم در عمل
هفت سوال زیر یک درخت تصمیم را تشکیل می دهند که توالی پاسخ انسداد را راهنمایی می کند.
سوال اول این است که چه نوع انسدادی است؟ قوس یا سوراخ موش؟ خروجی یا بالا؟ گیر کرده یا سفت شده؟ خشک یا مرطوب؟ پاسخ ها تعیین می کنند که کدام روش ها بیشترین احتمال موفقیت را دارند.
سوال دوم این است که آیا ضربه و ارتعاش خارجی را امتحان کرده ایم؟ اگر نه، از آنجا شروع کنید. در صورت مثبت بودن و عدم موفقیت در مدت زمان تعیین شده، ادامه دهید.
سوال سوم این است که آیا می توانیم انسداد یک پورت دسترسی را برطرف کنیم؟ اگر بله، با میله یا هوا لنسینگ تلاش کنید. اگر نه، یا اگر سوارکاری در مدت زمان تعیین شده موفق نشد، ادامه دهید.
سوال چهارم این است که آیا ما توپ های بادی یا کمک جریان در دسترس داریم؟ اگر بله، آنها را مستقر کنید. اگر نه، یا اگر موفق نشدند، ادامه دهید.
سوال پنجم آیا تجهیزات کنترل از راه دور موجود و مناسب هستند؟ اگر بله، آن را بسیج کنید. اگر نه، یا اگر زمان تحویل قابل قبول نیست، ادامه دهید.
سوال ششم آیا ورود به فضای محدود ضروری و ایمن است؟ اگر بله، ورودی را برنامه ریزی و اجرا کنید. اگر نه، در مراحل قبلی تجدید نظر کنید.
سئوال هفتم که باید در طول فرآیند پرسیده شود این است که برای جلوگیری از تکرار این انسداد چه کنیم؟ واکنش به رویداد فعلی باید شامل یک برنامه پیشگیرانه باشد.
درخت تصمیم باید به عنوان یک رویه مکتوب مستند شده و قبل از بروز انسداد با تیم تعمیر و نگهداری بررسی شود. در استرس یک رویداد واقعی، داشتن یک رویه مستند از پرش سریع تیم به تهاجمی‌ترین روش یا معطل ماندن بیش از حد در روش‌هایی که کار نمی‌کنند، جلوگیری می‌کند.
فصل هشتم: جلوگیری از عود در حین پاسخ
پاسخ به انسداد همچنین زمان جمع آوری اطلاعات برای پیشگیری است. مشاهدات انجام شده در طول مداخله می تواند علت اصلی را آشکار کند.
اگر انسداد ناشی از قوس در خروجی باشد، اندازه خروجی ممکن است برای مواد بسیار کوچک باشد. اگر انسداد ناشی از سخت شدن مواد در طول ذخیره سازی باشد، ممکن است نیاز به کاهش زمان ماندگاری داشته باشد. اگر انسداد ناشی از تجمع دیواره ای باشد که در کانال جریان افتاده است، ممکن است دیوارها نیاز به آستر داشته باشند یا فرکانس تمیز کردن ممکن است افزایش یابد.
مواد حذف شده از انسداد باید بررسی شود. وضعیت آن سرنخ هایی را ارائه می دهد. سخت تر از حالت عادیه؟ مرطوب تر از حد معمولی است؟ آیا حاوی اجسام خارجی است؟ پاسخ ها به اقدامات پیشگیرانه خاص اشاره می کنند.
عکس‌ها و اندازه‌گیری‌های گرفته شده در طول پاسخ باید مستند باشد. این سوابق به بخشی از تاریخچه تاسیسات تبدیل می‌شوند و می‌توانند در صورت وقوع انسداد مشابه یا زمانی که سرمایه‌گذاری‌های پیشگیرانه در نظر گرفته می‌شوند، به آنها ارجاع داده شود.
فصل نهم: چه زمانی برای کمک تماس بگیرید
یکی از سخت‌ترین تصمیم‌ها در پاسخ به انسداد این است که چه زمانی برای کمک از بیرون تماس بگیرید. غرور و فشار بودجه می‌تواند تیم‌ها را به سمت روش‌هایی سوق دهد که فراتر از توانایی‌شان است یا به روش‌های ناکارآمد بیش از آنچه باید ادامه دهند.
محرک کمک خارجی باید بر اساس زمان و تخصص باشد. اگر انسداد ظرف چهار ساعت پس از اولین پاسخ برطرف نشد، باید کمک حرفه ای در نظر گرفته شود. اگر روش مورد نیاز، مانند تجهیزات کنترل از راه دور یا ورود به فضای محدود، نیاز به تجهیزات تخصصی یا آموزش دارد که مرکز آن را ندارد، فوراً تماس بگیرید.
ارائه دهندگان خدمات تخصصی دارای تجربه و تجهیزاتی هستند که اکثر امکانات نمی توانند داشتن آنها را توجیه کنند. هزینه آنها بالا است، اما هزینه توقف طولانی مدت بیشتر است. تصمیم برای فراخوان باید بر اساس اقتصاد باشد تا عدم تمایل به پذیرش شکست.
زمان ارائه کمک خارجی اغلب چندین ساعت است. تماس زودتر به این معنی است که کمک زودتر می رسد. انتظار برای تماس به این معنی است که کمک دیرتر می رسد و انسداد مدت طولانی تری حل نشده باقی مانده است.
فصل دهم: پس از رفع انسداد
وقتی جریان از سر گرفته می شود، کار کامل نیست. فعالیت های پس از انسداد تعیین می کند که آیا سیلو به عملکرد قابل اعتماد باز می گردد یا خیر.
سیلو باید بازرسی شود تا اطمینان حاصل شود که تمام مواد از ناحیه مسدود شده خارج شده است. هر ماده باقیمانده ممکن است باعث عود شود. بازرسی باید شامل بررسی دیوارها، خروجی و تجهیزات تخلیه از نظر آسیب باشد.
علت انسداد باید مستند و بررسی شود. چه شرایطی منجر به انسداد شد؟ قابل پیش بینی بود؟ آیا می شد از آن جلوگیری کرد؟ پاسخ ها باید ثبت شوند و برای به روز رسانی دفعات نظافت یا برنامه نگهداری پیشگیرانه استفاده شوند.
مواد مسدود شده باید نمونه برداری و آزمایش شوند. ممکن است خواص آن در طول ذخیره سازی تغییر کرده باشد. اگر مواد دیگر برای استفاده مورد نظر خود مناسب نیستند، باید به درستی دور ریخته شوند.
یک جلسه بررسی باید با تیم پاسخ برگزار شود. چه چیزی خوب کار کرد؟ چه کاری می توانست بهتر انجام شود؟ درس های آموخته شده باید در روش پاسخ انسداد گنجانده شود.
در نهایت، سیلو باید برای چند ساعت و چند روز اول پس از از سرگیری جریان به دقت نظارت شود. در صورت باقی ماندن مواد باقیمانده و یا عدم رسیدگی به شرایطی که باعث انسداد شده است، عود ممکن است.
نتیجه گیری
انسداد سیلو در هر تأسیساتی که مواد فله را ذخیره می کند اجتناب ناپذیر است. تفاوت بین پاسخی که به خوبی مدیریت شده و پاسخی که مدیریت ضعیفی دارد، با ساعت‌ها خرابی و هزاران دلار هزینه اندازه‌گیری می‌شود.
رویکرد درخت تصمیم ساختاری را برای پاسخ فراهم می کند. این مانع از تلاش تیم ها در روش های اشتباه می شود. برای هر روش محدودیت زمانی تعیین می کند. و شامل نقاط تصمیم گیری صریح برای زمان تشدید به مداخلات فشرده تر است.
کلید پاسخ انسداد موثر، آماده سازی است. درخت تصمیم را قبل از وقوع یک رویداد مستند کنید. تیم تعمیر و نگهداری را در مورد هر روش آموزش دهید. قبل از اینکه نیاز باشد با ارائه دهندگان خدمات تخصصی ارتباط برقرار کنید. تجهیزات مورد نیاز برای روش های خط اول مانند میله ها، ویبراتورها و اتصالات هوا را حفظ کنید.
هنگامی که انسداد رخ داد، دنباله را دنبال کنید. با روش های ساده شروع کنید. تنها زمانی به سمت روش های فشرده تر پیشرفت کنید که روش های ساده تر شکست بخورند. زمانی که وضعیت از توانایی داخلی فراتر رفت، کمک بخواهید. و همیشه از یادگیری برای پیشگیری استفاده کنید.
انسدادی که در شش ساعت برطرف می شود بسیار کمتر از انسدادی است که سه روز طول می کشد. تفاوت در تهیه و اجرای منظم یک طرح واکنش خوب طراحی شده است.
